Thursday, 29 March 2012

Early exposure to germs has lasting benefits

Exposure to germs in childhood is thought to help strengthen the immune system and protect children from developing allergies and asthma, but the pathways by which this occurs have been unclear. Now, researchers have identified a mechanism in mice that may explain the role of exposure to microbes in the development of asthma and ulcerative colitis, a common form of inflammatory bowel disease.
Dig in: eating dirt and playing in the mud are thought to confer protection from allergies and asthma.
In a study published online today in Science1, the researchers show that in mice, exposure to microbes in early life can reduce the body’s inventory of invariant natural killer T (iNKT) cells, which help to fight infection but can also turn on the body, causing a range of disorders such as asthma or inflammatory bowel disease.
The study supports the 'hygiene hypothesis', which contends that such auto-immune diseases are more common in the developed world where the prevalence of antibiotics and antibacterials reduce children’s exposure to microbes.
“We as a species are not exposed to the same germs that we were exposed to in the past,” says study co-author Dennis Kasper, a microbiologist at Harvard Medical School in Boston, Massachusetts.
The researchers induced two groups of mice — germ-free (GF) mice, which are raised in a sterile environment, and specific-pathogen-free mice raised under normal laboratory conditions — to develop forms of asthma or ulcerative colitis. GF mice had more iNKT cells in their lungs and developed more severe disease symptoms, indicating that exposure to microbes was somehow influencing iNKT cell levels and making the GF mice more susceptible to inflammatory diseases.
The study also found that a lack of exposure in early life could not be compensated for by introducing the GF mice to a broader range of microbes in adulthood.
In search of a mechanism to explain the influence of exposure to microbes, the researchers homed in on CXCL16, a signalling protein associated with inflammation and iNKT cells. Expression of CXCL16 was higher in the colon and lung tissue of GF mice than in normal mice, and blocking that expression reduced the numbers of iNKT cells and the amount of inflammation in those tissues.

Germs and genes

An analysis of the gene encoding CXCL16 showed that five regions of the gene were hyper-expressed in germ-free mice owing to DNA methylation — the tacking on of molecules to the DNA strand which can alter the production of particular proteins. “We then fiddled around with different compounds that could control methylation of the DNA,” explains Kasper. “Methylation up-regulated CXCL16, and resulted in higher iNKT cell levels.”
Kasper says that these results suggested a pathway: without exposure to certain microbes, methylation increases CXCL16 expression, which ultimately increases iNKT cell numbers and inflammation.
“There probably are some specific organisms and molecules produced by those organisms that influence this pathway,” says Kasper. “It seems like there’s something that sets the thermostat at a very, very young age, but we don’t know what it is.”
It remains unclear whether a similar pathway operates in humans, but the results “complement what we see in epidemiology”, says Erika Von Mutius, head of the Asthma and Allergy Department at Munich University Children’s Hospital in Germany. “It supports the idea that the microbiome is very important and the age of exposure is decisive.”
Daniel Peterson, an immunologist at Johns Hopkins Medical Institute in Baltimore, Maryland, says that the study has limitations because no human — no matter how dirt averse — could be as germ-free as the mice used in the study. Nevertheless, Peterson finds the paper provocative. “The striking finding is that you have this long-term persistent elevation of iNKT cells that isn’t reversed later with conventional microbes,” he says. “It really opens up a lot of questions about how long this window lasts and which microbes are involved.”


Microbial Exposure During Early Life Has Persistent Effects on Natural Killer T Cell Function

Friday, 9 March 2012

ஊருக்கு இளைத்தவன் பிள்ளையார் கோயில் ஆண்டி

மார்ச் 5-ம் தேதி மத்திய அரசு பருத்தி ஏற்றுமதிக்குத் தடை விதிக்கிறது. மார்ச் 6-ம் தேதி மத்திய வேளாண் துறை அமைச்சர் சரத் பவார், குஜராத் மாநில முதல்வர் நரேந்திர மோடி மற்றும் பருத்தி வியாபாரிகள் அதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிக்கின்றனர். மார்ச் 7-ம் தேதி மகாராஷ்டிர மாநில காங்கிரஸ் நிர்வாகி மோகன் பிரகாஷ் தலைமையில் பருத்தி வியாபாரிகள் பிரதமரைச் சந்திக்கிறார்கள். "அமைச்சர்கள் குழு உடனே மார்ச் 9-ம் தேதி கூடி, இதுகுறித்து முடிவெடுங்கள்' என்று மன்மோகன் சிங் உத்தரவு போடுகிறார்.

 அடடா, என்ன வேகம்! என்ன விவேகம்!! இந்த வேகத்தைப் பார்த்தவுடனே பருத்தி வியாபாரிகளுக்கு முகம் மலர்ந்துவிட்டது. நிச்சயம் தடை நீக்கப்பட்டுவிடும் என்ற நம்பிக்கை அமைச்சர்கள் குழுக் கூட்டத்துக்கு முன்பாகவே வியாபாரிகளுக்கு வந்துவிட்டது. வியாபாரியின் மகிழ்ச்சி, விவசாயியின் வேதனை என்பது சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

 பருத்தி ஏற்றுமதி அவசியம் என்பதில் எந்தவிதச் சந்தேகமும் இல்லை. இந்தியாவின் பருத்தி ஏற்றுமதி சீனாவுக்குத்தான் அதிகமாக நடைபெறுகிறது. வங்கதேசத்துக்கு அடுத்தபடியாக நாம்தான் அதிகமாகப் பருத்தி ஏற்றுமதி செய்கிறோம். இதனால் இந்தியாவுக்கு அன்னியச் செலாவணி கிடைக்கிறது என்பதெல்லாம் புரிகிறது. ஆனால், திட்டமிட்ட அளவைக் காட்டிலும் இன்னமும் கூடுதலாக ஏற்றுமதி செய்து லாபம் சம்பாதித்துவிட வேண்டும் என்கிற பருத்தி வியாபாரிகளின் பேராசைதான் முறையற்றதாக உள்ளது.

 2011-12 நிதியாண்டில் பருத்தி உற்பத்தி சற்றே அதிகம் என்பது உண்மைதான். அதாவது 2010-11-ம் ஆண்டில் இந்தியாவின் மொத்த பருத்தி உற்பத்தி 333 லட்சம் பொதிகள் (ஒரு பொதி 170 கிலோகிராம்) என்றால், நிகழ் நிதியாண்டில் 345 லட்சம் பொதிகள். இந்தியாவில் உள்ள பருத்தி நூற்பாலைகளுக்கான பருத்தித் தேவை 260 லட்சம் பொதிகள். ஆகவே, மீதமுள்ள சுமார் 8 லட்சம் பொதிகளில், ஏற்றுமதிக்குத் தரமான பருத்தியை மட்டுமே ஏற்றுமதி செய்துகொள்ளலாம் என்றுதான் அனுமதிக்கப்பட்டுள்ளது.

 ஆனால், நிகழ் நிதியாண்டு முடிவுற இன்னும் 22 நாள்கள் இருக்கும் நிலையில், பருத்தி வியாபாரிகள் இதுவரை 95 லட்சம் பொதி பருத்தியை ஏற்றுமதி செய்துவிட்டார்கள். இந்த நிலையில்தான் மத்திய அரசு தடை விதித்தது.

 இந்தத் தடையை மத்திய ஜவுளி அமைச்சகமும் மத்திய வர்த்த அமைச்சகமும் இணைந்துதான் அறிவித்தன. இதற்கான காரணம் என்ன என்பதை மத்திய வர்த்தகத் துறை அமைச்சர் ஆனந்த் சர்மா தெரிவித்திருப்பதை உற்று நோக்கினால், இதன் நியாயத்தை எவரும் எளிதில் புரிந்துகொள்ள முடியும். அவர் கூறியுள்ள காரணம் இதுதான்:

 "பருத்தி வியாபாரிகள் வழக்கமான அளவைவிட அதிகமாக ஏற்றுமதி செய்தால், உள்நாட்டுத் தேவையில் தட்டுப்பாடு ஏற்படும். அதன் பிறகு, அதிக விலை கொடுத்து பருத்தியை இறக்குமதி செய்யும் நிலைமைக்கு தொழில்துறையைத் தள்ள வேண்டுமா? மேலும், இவர்களுக்கு வரும் பருத்தி ஏற்றுமதி ஒப்பந்தக் கடிதங்கள் யாவும், ஏற்கெனவே பருத்தியை வாங்கிவிட்ட நபர்களிடமிருந்து வந்துள்ளவை. இது சில சந்தேகங்களை ஏற்படுத்துகின்றது. அதாவது, இந்த மிகச் சில பேரான பருத்தி வியாபாரிகள், மேலதிகமாக பருத்தியை ஏற்றுமதி செய்து, அதை வெளிநாட்டில் உள்ள தங்கள் கிடங்குகளில் வைத்திருந்து பிறகு இந்தியாவுக்கே அதிக விலைக்கு விற்பனை செய்வார்கள் என்பதைத்தான் அது சூசகமாக உணர்த்துகிறது. ஆகவேதான் தடை விதிக்கும் முடிவை மேற்கொண்டோம்'

 இதுவரை 95 லட்சம் பொதி பருத்தி ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டுவிட்டது என்பதை இந்திய பருத்தி கூட்டமைப்பும் ஒப்புக்கொள்கின்றது. ஆனாலும் இன்னும் 33.5 லட்சம் பொதிகளை ஏற்றுமதி செய்ய ஒப்பந்தக்கடிதம் உள்ளது. ஆகவே, அனுமதித்தே ஆக வேண்டும் என்றும் சொல்கின்றது.

 வேளாண் அமைச்சகத்தைக் கலந்து ஆலோசிக்கவில்லை என்று குறை சொல்லும் மத்திய வேளாண் அமைச்சர் சரத் பவாரும், மாநில அரசிடம் கலந்துபேசாமல் முடிவு எடுப்பதா என்று கேட்கும் குஜராத் மாநில முதல்வர் நரேந்திர மோடியும், ஏற்கெனவே 95 லட்சம் பேல்கள் பருத்தி - வழக்கத்தைவிட கூடுதலாகவே - ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டுவிட்டன என்பதைப் பேசாமல், தடையை நீக்க வேண்டும் என்று மட்டுமே பேசுகிறார்கள்.

 சரி. பருத்தி ஏற்றுமதியை அவர்கள் விருப்பப்படியே அனுமதிப்போம். உள்நாட்டுத் தேவையில் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு, அதனால் பருத்திவிலை உயர்ந்து, விவசாயிகள் பயன் அடைவார்களா என்றால், அதுவும் நிச்சயமில்லை. பருத்திக்கொள்முதல் பெரும்பாலும் முடிந்துவிட்டது. அதுவும் அடிமாட்டு விலையில்! இதனால் தமிழக பருத்தி விவசாயிகளும் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

 இந்தியா முழுவதும் கடந்த நிதியாண்டில் பருத்தி சாகுபடி பரப்பு அதிகரிக்கப்பட்டது. தமிழகத்திலும்கூட 40% பரப்பு அதிகரித்தது. விளைச்சலும் அதிகரித்தது. ஆனால், வியாபாரிகள் விலையைக் குறைத்தார்கள். 2010-11-ல் பருத்தி குவிண்டாலுக்கு ரூ.7,000 முதல் ரூ.9,000 வரை விலை கிடைத்தது என்றால், 2011-12-ல் விளைச்சல் அதிகமாகிவிட்டது என்கிற ஒரே பாவத்துக்காக, விலை ரூ.3,000 முதல் ரூ.5,200 வரை (தரத்துக்கு ஏற்ப) குறைந்துபோனது. அல்லது வியாபாரிகளால் குறைக்கப்பட்டது.

 நெல், கோதுமை, கரும்புக்கு அரசாங்கமே விலை நிர்ணயிப்பதைப் போல, பருத்திக்கும் ஆண்டுதோறும் அரசே விலை நிர்ணயம் செய்ய வேண்டும் என்கின்றனர் பருத்தி விவசாயிகள். பருத்தி ஏற்றுமதிக்கு விதித்த தடையை நீக்க வேண்டும் என்று கோரும் அரசியல் தலைவர்கள் இந்தக் கோரிக்கைக்கு ஆதரவாகக் குரல் எழுப்புகிறார்களா என்றால் இல்லை.

 ஊருக்கு இளைத்தவன் பிள்ளையார் கோயில் ஆண்டி என்கிற நிலைமைதான் நமது விவசாயிகளின் நிலை. ஏற்றுமதிக்கு அனுமதித்தால் வியாபாரிகளுக்கு லாபம். இறக்குமதிக்கு வாய்ப்புக் கிடைத்தால் அரசியல்வாதிகளுக்கு லாபம். விவசாயி பாவம், "காடு விளைஞ்சென்ன மச்சான் நமக்குக் கையும் காலும்தானே மிச்சம்...' என்று பாட்டுப்பாடி ஓய்வதைத் தவிர வேறு என்னதான் வழி?

Source: Dinamani  

Accept me that I am wearing dress - Case of GMO Emperor

The Emperor’s New Clothes is a story by Hans Christian Andersen about an emperor who hires two tailors who promise to make him a set of remarkable new clothes that will be invisible to anyone who is either incompetent or stupid. When the emperor goes to see his new clothes, he sees nothing at all — for the tailors are swindlers and th ere aren’t any clothes. Afraid of being judged incompetent or stupid, the emperor pretends to be delighted with the new clothes and “wears” them in a grand parade through the town. Everyone else also pretends to see them, until a child yells out, “He hasn’t got any clothes on!” However, the Emperor, arrogantly continues parading with his courtiers as though there was no problem.

Hans Christian Andersen’s fable is an apt parody for what is happening today with genetically modified organisms (GMOs) in food and agriculture. The GMO Emperor Monsanto has no clothes: its promises to increase crop yields and feed the hungry have proven to be false; its genetic engineering to control weeds and pests have created super weeds and super pests. Yet the Emperor struts around hoping the illusion will last and the courtiers, not wanting to be seen as stupid, will keep applauding and pretending they see the magnificent robes of the GMO emperor.

Citizens around the world can see the false promises and failures of GMOs. And like the child who speaks up, are proclaiming “What the Emperor is telling us is not true. It is an illusion. The GMO Emperor has no clothes”. Joining together to say that “The GMO Emperor has no clothes” empowers citizens to create a GMO-free world, rich in biodiversity and healthy food. It also advances alternatives that are truly sustainable and provides food security and food democracy for all.

Friday, 2 March 2012

Rationality Vs Spirituality Part 3 அலங்காநல்லூர் ஜல்லிக்கட்டின் நாயகன்

அலங்காநல்லூர் ஜல்லிக்கட்டின் நாயகன்

ஜல்லிக்கட்டு என்றாலே நம் நினைவுக்கு வரும் ஊர் மதுரை அலங்காநல்லூர்தான். அலங்காநல்லூருக்கும், அழகர்கோயிலுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உள்ளது. திருமலைநாயக்கர் ஆட்சிக்காலத்திற்கு முன்பு சித்திரைத் திருவிழாவிற்கு வரும் அழகர் இந்த ஊர் வழியாகத்தான் வந்து தேனூர்க்கருகிலுள்ள வைகையாற்றில் இறங்கியிருக்கிறார். அழகர்கோயிலிலிருந்து வரும் அழகருக்கு இந்த ஊரில் வைத்து அலங்காரம் செய்ததால் அலங்காரநல்லூர் என்று அழைக்கப்பட்டிருக்கிறது. பின்பு இப்பெயர் மருவி ‘அலங்காநல்லூர்’ ஆகி விட்டது.
மதுரை அவனியாபுரத்தில் பொங்கலன்றும், பாலமேட்டில் மாட்டுப்பொங்கலன்றும் ஜல்லிக்கட்டு நடத்தப்படுகிறது. அலங்காநல்லூர் ஜல்லிக்கட்டு மாட்டுப்பொங்கலுக்கு மறுநாள் நடத்தப்படுகிறது. அலங்காநல்லூரில் ஜல்லிக்கட்டு வருடந்தோறும் யாருக்காக நடத்தப்படுகிறது தெரியுமா? இந்த ஊரின் காவல்தெய்வமான முனியாண்டிக்காகத்தான் நடத்தப்படுகிறது.
முனியாண்டி மலையாள தேசத்திலிருந்து மதுரைக்கு வந்த காவல் தெய்வம். மலையாளதேசத்தில் முனியாண்டியின் அலப்பறை தாங்காமல் அவருடைய அப்பா ஒரு பெட்டியில் வைத்து ஆற்றில் விட்டுவிட்டார். அந்த பெட்டி கரையொதுங்கிய இடம் அலங்காநல்லூர். அதைப் பார்த்தவரிடம் முனியாண்டி தான் இங்கேயே இருந்து மக்களைக் காப்பதாக கூறியிருக்கிறார். அவரை பெட்டியில் வைத்து பார்த்த குடும்பத்தினர்தான் இங்கு காலம்காலமாக பூசாரியாக இருந்து வருகின்றனர். இதுபோன்ற கதைதான் கருப்புசாமிக்கும் சொல்லப்பட்டு வருகிறது.
ஜல்லிக்கட்டு ஒரு வருடம் நடத்தாவிட்டாலும் அந்த ஊர் மக்களுக்கு அதிக பிணிகள் ஏற்படுமென நம்பிக்கை நிலவுகிறது. பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஒருமுறை ஜல்லிக்கட்டைத் தடை செய்ய ஊரில் காலரா பரவியுள்ளது. பின் வழக்கம் போல தொடர்ந்து நடத்தியுள்ளனர். ஐந்தாண்டுகளுக்கு முன்பு கூட ஜல்லிக்கட்டைத் தடை செய்ய சட்டம் வந்தபோது அப்போது மாவட்ட ஆட்சியராக இருந்த உதயசந்திரன் தன் பொறுப்பேற்று சிறப்பாக நடத்திக்கொடுத்தார்.
முனியாண்டி மிகவும் துடியான தெய்வம். நான் மதுரை முனிச்சாலையில் பிறந்தவன். எனவே, முனியாண்டி மீது எனக்கு அதிகப்பிரியம் உண்டு. முனி என்றாலே மக்களுக்கு அச்சமும் உண்டு. ஒருவரை முனி பிடித்துக்கொள்ளும் என்று அஞ்சுவார்கள். மதுரை மொட்டக்கோபுரம் முனியாண்டியை நிறைய பேர் வணங்கி வருகிறார்கள். சித்திரை வீதிகளில் சுற்றும்போது நானும் முனியாண்டியை வணங்கிச் செல்வேன். முனியாண்டி சொல்லி வரங்கொடுப்பவர் என்று கூறக் கேட்டிருக்கிறேன்.
அலங்காநல்லூர் முனியாண்டி கோயில் தென்னந்தோப்புகள் சூழ உள்ளது. முன்பு இப்போது இருப்பதைவிட நிறைய மரங்கள் இக்கோயிலில் அடர்ந்திருந்தன.
கோயிலினுள் நுழைந்தவுடன் இடதுபுறம் சேமங்குதிரையில் முனியாண்டி அழகாக அமர்ந்திருக்கிறார். மற்ற கோயில்களில் எல்லாம் குதிரையின் முன்னங்கால்கள் இரண்டு பூதங்களின் தலையில் படும்படி அமைத்திருப்பார்கள். இங்குள்ள சேமங்குதிரை சற்று வித்தியாசமாக அமைக்கப்பட்டிருக்கிறது. குதிரையின் கால்கள் அந்தரத்தில் மிதப்பது போலிருக்கிறது. பூதகணங்கள் இருவரும் கையில் கொம்பு போன்றதொரு வாத்தியக்கருவியை வைத்திருக்கின்றனர்.
குதிரைக்காலிற்கு நடுவில் கிருஷ்ணன் மிக அழகாக நின்று கொண்டிருக்கிறார். குதிரையின் கீழ் ஒரு புறம் மேளவாத்தியம் வாசிக்கும் ஆண்சிலைகளும், மறுபுறம் நர்த்தனம் ஆடும் பெண்சிலைகளும் உள்ளது.
குதிரை வாலின் கீழ் இங்கு வால்தாங்கி சிலை இல்லை.

கோயிலில் விரித்த சடையுடன் மூலவராக வீற்றிருக்கும் முனியாண்டியைப் பார்த்தாலே மேனி சிலிர்த்துவிடும். அந்தளவு துடியோடு இருக்கிறார். இடதுபுறம் இந்தாண்டு வந்த உற்சவர் சிலை இருக்கிறது. வருடந்தோறும் திருவிழாவின் போது புதிதாக முனியாண்டி சிலைகளை செய்கின்றனர். கோயிலின் பின்னால் கடந்த வருடங்களிலிருந்த முனியாண்டி சிலைகள் உள்ளன. இப்போது கோயிலில் மூலவர் இருக்குமிடத்தில் டைல்ஸ் எல்லாம் போட்டு மண்டபம் அமைத்து உள்ளனர். எனக்கென்னவோ, காவல்தெய்வங்கள் எல்லாம் மரத்தின் கீழ் வெயிலிலும், மழையிலும் இருப்பதுதான் சரியாகப் படுகிறது.
மதுரையில் இதுபோல் உள்ள காவல்தெய்வங்களை எல்லாம் போய் பார்த்து பதிவு செய்ய வேண்டும் என்றிருக்கிறேன். மதுரை அருளட்டும்.
வருடந்தோறும் இந்த ஊரில் முனியாண்டி கோயிலில் திருவிழா சிறப்பாக நடைபெற்று வருகிறது. அப்போது எருதுகட்டும் நடைபெறுமாம். இந்த ஊரில் திருவிழாவின் போது இரவு பூசாரி ஊரைச்சுற்றி வரும் போது யாரும் வெளியே வரமாட்டார்களாம். வாய்ப்பிருந்தால் இந்தாண்டு செல்ல வேண்டும்.
(அலங்காநல்லூர் பெயர்க்காரணம் குறித்து ஆறுமுகம் அவர்கள் எழுதிய மதுரைக்கோயில்களும் திருவிழாக்களும் என்ற நூலில் வாசித்தேன்.
முனியாண்டி குறித்து மணா எழுதியதை நட்பூ தளத்தில் வாசித்திருக்கிறேன்.
ஆறுமுகம் அவர்களுக்கும், மணா அவர்களுக்கும் நன்றிகள் பல)

ஜீவநதியான பிரம்மபுத்ரா நதி, திடீரென்று வறண்டது

இடாநகர் : ஆசியாவின் முக்கிய ஜீவநதியான பிரம்மபுத்ரா நதி, திடீரென்று வறண்ட சம்பவம் அருணாச்சல பிரதேசத்தில் பெரும்பரபரப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இந்த நிகழ்வை, அருணாச்சல் பிரதேச மாநில முதல்வரின் அரசியல் ஆலோசகரும், மாநில அரசின் செய்தித் தொடர்பாளருமான டாக்கோ தாபி உறுதி செய்துள்ளார். இது, சீனாவின் சதி வேலையாக இருக்கலாம் என்று கருதப்படுகிறது.
பிரம்மபுத்ரா “வரலாறு” : திபெத்தின் தென்மேற்கு பகுதியில் யார்லங் ஷாங்போ என்ற பெயரில் உருவாகி, ஹிமாலய மலைத்தொடர் வழியாக உட்புகுந்து, இந்தியாவின் அருணாச்சல பிரதேச மாநிலத்தில் உட்புகுகையில், திஹாங் என்று பெயர் மாற்றம் பெற்று, தென்மேற்கு பகுதியாக பாய்ந்து அசாமில் புகுந்த புகுந்தவுடன் பிரம்மபுத்ரா என்று பெயர் பெற்று வங்கதேசத்தில் நுழைந்தவுடன் ஜமுனா என்று பெயர் பெறுகிறது (இந்தியாவின் யமுனை நதி அல்ல). கங்கை நதியின் டெல்டா பகுதிகளில் பாய்ந்து, அங்கு பத்மா நதியுடன் இணைகிறது. பின் மேக்னா என்று பெயர் பெற்று 

இறுதியில் வங்காள விரிகுடாவில் கலக்கிறது.
சீனா தான் காரணம் : பிரம்மபுத்ரா நதி வரும்பாதைகளில், சீனாஏற்படுத்தியுள்ள செயற்கை தடுப்புகளினாலேயே, நதி வறண்ட சம்பவம் நடைபெற்றுள்ளதாக டாக்கோ தாபி கூறியுள்ளார். அவர் மேலும் கூறியதாவது, 2000ம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் 9ம் தேதி, பிரம்மபுத்ரா நதியின் நீர்மட்டம் திடீரென்று 30 அடி அளவிற்கு அதிகரித்தது. இதன்காரணமாக, அருணாச்சலபிரதேச மாநிலத்தின் பெரும்பகுதி தண்ணீரில் சிக்கி தத்தளித்தது. திபெத்தில் இயங்கி வரும் நீர்மின் நிலையம் பலத்த சேதத்தை சந்தித்தது. இதில் சிக்கி பல பேர் பலியானதாக அவர் கூறினார். பிரம்மபுத்ரா.

நதி வறண்ட சம்பவம் குறித்து உயர்மட்ட விசாரணைக்கு உத்தரவிடப்பட்டுள்ளதாக அவர் மேலும் கூறினார்.
சிலநாட்களுக்கு முன், மத்திய பாதுகாப்புத்துறை அமைச்சர் ஏ கே அந்தோணி, அருணாச்சலபிரதேச மாநிலம் விஜயம் செய்வதாக இருந்தார். ஆனால், அதற்கு சீனா தரப்பில் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கப்பட்டது நினைவிருக்கலாம். அருணாச்சல பிரதேச மாநிலம், இந்தியாவின் ஒருங்கிணைந்த பகுதி என்றும், இந்திய அமைச்சர் ஒருவர் , நாட்டின் மற்ற பகுதிகளுக்கு செல்ல மற்ற நாடுகளிடம் அனுமதி கேட்கத் தேவையில்லை என்றும், சீனாவின் இந்த கருத்துக்கு மத்திய வெளியுறவுத்துறை மற்றும் பாதுகாப்புத்துறை அமைச்சகங்கள் கடும் கண்டனம் தெரிவித்திருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

Dam on Brahmaputra : Consequence and Reality Check

I have been reading about Chinese dams in Brahmaputra in Indian newspapers. As a typical lower riparian alarmist, most of the reports also add that China is planning to divert some of its water towards Eastern region, in addition to generation of 40,000 MW of electricity.
Great Bend of Brahmaputra
Great Bend of Brahmaputra
The Brahmaputra river follows an odd channel to flow to the sea. It flows towards east for almost half of its length in mountainous Tibet and then takes a U-turn (photo) to enter plains in Assam. Ultimately, it enters Bangladesh towards South and meets the Ganges before reaching the sea.
The place where it takes a U-turn, is known as Great Bend of Yarlung Tsangpo/Brahmaputra. At the same place, the river forms the deepest canyon of the world (Grand Canyon??). Only in 1998, a 30 mt waterfall was discovered nearby and since then China is planning to build a huge hydroelectric dam having an installed capacity of  40,000 MW.
The media reports also claim that there are proposals in China to divert some of rivers water too through the same dam to Eastern region. The author also claimed that China is planning to divert 40 BCM of water out of 71.5 BCM carried by Brahmaputra each year. One must remember that the water calculation is based on what it carries from Tibet to India. The same river has a runoff of an average of 550 BCM of water when it reaches Bangladesh. Where from this additional flow comes? There are two answers – the first is the Monsoon waters and the other is the water carried by the tributaries. The monsoon flow of  Brahmaputra is almost 10 times that of its dry season flow (Source : Page 39-40, Rivers and Riverine Landscape in North East India By Sutapa Sengupta).
Now let us look at the possibilities. The first is only the hydro-power generation. This does not change anything for India. Hydro-power generation is non-consumptive usage of water and should end up increasing the dry season flow by 10-20% – which should be good for irrigation usage in Assam and Bangladesh. The success of this plan depends on how the irrigation planning is done. I am hopeful that China will also sell some of the electricity to India since it may be a cheaper option for them.
The next topic to discuss the feasibility of this project. There are basically three different ways to implement the project. The first is to build hydro-dam only. The second is to divert water only during monsoon. The third is to divert a constant volume of water throughout the year.
The first sounds feasible and I have already discussed it. The second should also cause no harm to India. It is understandable that during Monsoon, it’s the excess water that causes the problem as it floods vast area in India and Bangladesh. It’s good for China as well since it is diverting the water to an area that does not get rainwater at the same time of the year. It will get water for 3-6 months when India or Bangladesh does not need it.
Chinese river-linking plan
Chinese river-linking plan
The third one could potentially have dire consequences for both India and Bangladesh. It could be completed as the second phase of Chinese plan to interlink their rivers (this is how the first phase is). For India, the North-East is both food-surplus and water-surplus. After the diversion starts, the dry season flow could diminish by 20-30%. For a sandwiched Bangladesh, it’s time to share water with both Asian Giants – China and India. India is already taking 50% of Ganges water in the East. If Brahmaputra (Jamuna in Bangladesh) is compromised, it would virtually be a dry Bangladesh in lean season. A lot of alarmist authors also mentioned reduction in Hydro-power potential of North-East India due to Chinese diversion. I do not agree to them. First reason is most of planned hydro-power potential is actually in Brahmaputra tributaries. The lack in dry season flow would only block any “run-of-the-river” projects, but not anyone with a plan of reservoirs.
There are ways to cushion against the third problem as well. If Indians build reservoirs in Arunachal to hold the excess monsoon water, the condition should not be that bad. However, the loss of vast forest area and displacement of tribals from their land is regretted. The Indian Govt has already stepped a foot towards this (another postnews).
One thing to keep in mind that if India can not show any meaningful use of Brahmaputra waters, China has a right to divert them. This is why the first two plans has to be accepted by India even if it harms India. India does not “use” monsoon water, neither does it use the gradient of the Great Bend. The International law (though neither India nor China signed it) indicates the existing use as a parameter for equitable water sharing. China has already built a dam (photo) on Indus tributary. The first Chinese dam on Tsangpo is also coming up. So we don’t know what’s coming next.
Chinese diversion of Brahmaputra water
Chinese diversion of Brahmaputra water
Before signing off, I would like to do a reality check on how this plan would work. If a viewer can identify the river Brahmaputra (Yarlong on the map) on top of India, he can see the red marked channel (or the dotted red line on the map above) from the same river passing a string of rivers to reach the Yellow river. The rivers crossed includes Salween, Mekong and Yangtze – three of the largest in Asia. In the first phase, the plan is to build a connector between Yangtze and Yellow river as a part of Western routes.
It is logical to believe that China cannot divert water from Yarlong (Brahmaputra) before it does so from Salween and Mekong. [Adding later to clarify - because taking water from those rivers involves much less effort than what it takes to move Brahamaputra water]. So far, China has built three dams on Mekong, two are under construction and there are four more to come (map). However, there are no plans to divert Mekong water yet. Once it starts diversion of Mekong, a series of political conflict is expected – especially with ASEAN states – something that China could hardly afford. This could potentially delay the plan to add further water in the channel. Therefore, in my opinion, even if China diverts Brahmaputra, it won’t be soon. Literally, there is no such possibility in next 30 years in my opinion. By that time, energy-hungry India should “tame” the Brahmaputra and have sufficient control over it. If India fails to do that, it would be our problem because we would fail to meet our goal despite the mitigation plan is available. It’s better not to be the “Cry Baby” if we know the problem beforehand.
I can’t term the projected dire consequences of the diversion plan anything other than a mere Conspiracy theory at this point of time. The importance that Indian media attaching to it – proves that lower riparian alarmist nature is Universal. The last thing I want is a political conflict over water. India needs good relationship with China. Alarmist media should do a reality check before they push forward their agenda to inject fear in common Indians.